Jan te Wierik
Jan te Wierik (1954 – 2002)
In het recente werk van Jan te Wierik (Hengelo, 1954 – 2002) is de herkenbare vorm steeds belangrijker geworden; de schilderijen die hij in de jaren daarvoor maakte waren veel abstracter. De intentie van zijn werk is onveranderd, maar de zeggingskracht van de afgebeelde figuren is toegenomen.
Wat hetzelfde bleef was zijn werkwijze: Jan te Wierik werkte vanuit de directe emotie, door impulsieve handelingen. Zelden werkte hij met een vooropgezet plan. Hierover zegt hij: 'Ik wacht niet op inspiratie. Schilderen is mijns inziens een ambacht en ik ga net als elke arbeider 's ochtends gewoon aan de slag'.
Te Wierik gebruikte meestal verschillende materialen naast en door elkaar: acrylaten, pigmenten en lakacryl. De kleuren van zijn werk zijn primair, de achtergrond is rustig en op de meeste schilderijen staan twee figuren afgebeeld. Allerlei wezens bevolken de kleurige doeken: soms direct herkenbare - een man, een vrouw, een vogel - soms minder snel te duiden fantasie figuren. Wat deze figuren met elkaar hebben is een intense verbinding of juist het tegenovergestelde, een schrijnend gebrek aan contact. Het zijn uitbeeldingen van strijdbare mensen.
Uit het werk van Jan te Wierik spreekt beklemming, tragiek, hilariteit, liefde en verdriet maar nooit berusting".
Uit 'Jan te Wierik' Monique Leferink, Haaksbergen


